Op 26 april 2026 overleed stripmaker Dick Matena na een kort ziekbed in zijn huis in Amsterdam, zo bericht zijn uitgeverij.
Weinig stripmakers waren zo veelzijdig als Dick Matena. Als verteller en door de vele tekenstijlen in zijn oeuvre. Hij leerde het vak van stripmaker op de Toonder Studio’s waar hij als 17-jarige mocht beginnen. Onbetaald weliswaar, maar hij maakte er kennis met de besten uit het vak, grootheden als Marten Toonder, Thé Tjong Khing, Piet Wijn, Lo Hartog van Banda en Hans Kresse.
In 1968 begon Matena bij het weekblad Pep en maakte hiervoor De Argonautjes, Ridder Roodhart en Grote Pyr. Ook schreef hij scenario’s voor ondermeer De Macaroni’s van Dino Attanasio en Blook van Johnn Bakker. Nadat Pep opging in Eppo zette hij daar zijn carrière voort als tekenaar van Kleine Pyr en Dandy en als scenarist van De Partners en Storm. Verder schreef en tekende hij Virl voor Mickey Maandblad. Eind jaren 70 brak hij door met strips voor een volwassen publiek in het gerenommeerde Amerikaanse stripblad Heavy Metal. Deze korte verhalen verschenen later in de albums Amen en Mythen. Later gevolgd door Het Web en Prediker.
Nadat hij eerder de kinderboeken Dik Trom, Pietje Bell en Kruimeltje verstripte, oogstte Dick Matena grote waardering met zijn unieke ‘literaire verstripping’ van De Avonden. Hij verwerkte de complete tekst van de beroemde roman van Gerard Reve in zijn strippagina’s, waarbij genadeloos precies het tekenwerk de tekst versterkt. Zo werd hij de grondlegger van een nieuw genre en paste hij deze formule ook toe bij Turks Fruit, Kaas, Kees de Jongen en het beroemde verhaal Saïdjah en Adinda uit de Max Havelaar.
Voor het stripblad Eppo, dat sinds 2009 weer bestaat en waarvan Matena een van de pijlers was bleef hij schrijven en tekenen. Zo scheef hij tussen 2014 en 2025 tientallen columns over zijn belevenissen in de Nederlandse stripwereld die in 2023 gebundeld werden in het boek Nu ik er nog ben dat verscheen voor zijn 80ste verjaardag.
Hoofdredacteur Rob van Bavel: “Met het overlijden van Dick Matena verliest de Nederlandse stripwereld een iconische stripmaker en verteller. Zijn gedrevenheid en vakmanschap waren ongekend. Voor de literaire verstripping van Kees de Jongen begon hij met een stapel van 500 vel blanco papier en tekende daar in de eerste maanden alleen de kaders, balloons en teksten in. De maanden daarop werkte hij de tapel door voor de hoofdpersonen, de maanden daarop voor de achtergronden. Om iedere keer opnieuw die stapel door te werken vraagt een enorm werk ethos, maar ook dit project bracht hij tot een goed eind met een geweldig resultaat.”
(beeld Dick Matena, copyright 2026 Uitgeverij L)
